“And when I see you, I really see you upside down … but my my brain knows better, picks you up and turns you round, turns you around.”  – Death Cab for Cutie – A Lack of Colour

Na het beklimmen van een uitzichtheuvel in West Terschelling neem je plaats in een container achter een van de aanwezige telescopen die in de oostelijke richting van het eiland zijn opgesteld. Een lichtkrant met uitspraken trekt voorbij, waarbij het alledaagse en het verhevene zich versmelten tot een langgerekte stream of consciousness.

“ – farewell keuzestress – farewell verzorgingsstaat – farewell mensen van de wal – farewell cultureel garantiefonds – great is the art of beginning but greater is the art of ending – farewell hollywood – welcome bollywood – don’t cry because it’s over, smile because it happened – farewell to the tuvalu islands – welcome sea level – all farewells should be sudden when forever – fare thee well! – “ Omdat het een loop is, is er geen hiërachie en werken de uitspraken als associatieve gedachtes die als wolken opdoemen en weer verdwijnen.

Het duurt even voor je beseft waar je naar kijkt; boven de tekst zweven elementen door het beeld. Het blijken schapen en fietsers te zijn die zich op datzelfde moment zo’n twee kilometer verderop voortbewegen. Het uitzicht rondom wordt hier op één punt expliciet gemaakt. Wat veraf ligt komt dichtbij maar, zo loopt dat in het oog, ondersteboven. De dromerige atmosfeer en de teksten worden vergezeld van muziek; Ah spietato uit Händels ‘Amadigi di Gaula’. Voor de zintuigen die ver reiken, het gehoor en het gezicht, wordt het melancholische verlangen dat inherent is aan het (niet direct bereikbare) eiland hier op scherp gesteld.

ook te zien, in een andere context, tijdens het Over het IJ Festival vanaf het Double Tree Hotel op het ODE in Amsterdam en in het kader van Call of the Mall in Utrecht, nog tot 22 september 2013